محمود دولت آبادی، نویسنده معاصر، در دهم مرداد ۱۳۱۹ در دولت آباد سبزوار متولد شد.

دوران کودکی‌اش در خانواده ای روستایی که از راه کار بر زمین سخت کویر روزگار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذراندند سپری شد. دوره ابتدائی را در روستای دولت آباد گذراند ولی به علت شکستگی پا، موفق به ادامه تحصیل نگردید و برای امرار معاش مجبور به کار شد. در ۲۰ سالگی به تهران مهاجرت کرد  و ضمن  کار در مشاغل عدیده از جمله: انبارداری، آرایشگری و کنترلچی سینما، سرانجام موفق به نام ‌نویسی در هنرکده تئاتر شد. وی با موفقیت دوره فوق را سپری کرد و در دو رشته بازیگری و نمایشنامه نویسی شاگرد ممتاز شد. به این اعتبار، نویسندگی را از طریق تئاتر کشف کرد و اولین داستان خود را با نام «ته شب» در بیست و یک سالگی در مجله آناهیتا به چاپ رساند. پس از آن با جدیت به کار نویسندگی ادامه داد و ضمن معاشرت و آشنائی با نویسندگان صاحب نام ایرانی، به مطالعه آثار نویسندگان و نمایشنامه نویسان غربی پرداخت.

 محمود دولت‌آبادی اولین مجموعه داستانی خود را  با نام «لایه‌های بیابانی» با هزینه خود  به چاپ رساند.

در سال 1351 در اداره تئاتر، گروه هنر ملی، مشغول به کار شد و  در همان دوران شروع به خلق آثار جدی خود از جمله «کلیدر» نمود. در سال 1353، در حین اجرای تئاتر «در اعماق»  دستگیر و به زندان افتاد. بعد از دو سال از زندان آزاد شد و به کار نویسندگی ادامه داد. در سال 1356 اولین جلد از رمان معروف کلیدر را به چاپ رساند. این رمان در سال 1362 به پایان رسید و بعد از آن روزگار سپری شده مردم سالخورده را به رشته تحریر درآورد.

 از جمله آثار دیگر وی عبارت است از: هجرت سلیمان و مرد، آوسنه بابا سبحان، تنگنا، گاواره بان، ناگریزی و گزینش هنرمند، عقیل عقیل، موقعیت کلی هنر و ادبیات کنونی،  دیدار بلوچ، جای خالی سلوچ،  ققنوس، آهوی بخت من گزل، ما نیز مردمی هستیم، کارنامه سپنج و مجموعه مقالات.