
15 مه 2009 کن برنز (ken Burns )، مستند ساز شناخته شده آمریکایی، جایزه تاریخ شفاهی را از انجمن تاریخ زنده دریافت کرد. او سی سال پیش طرحی را از کتابخانه راجرز برای ساخت فیلمی درباره پل بروکلین دریافت کرده بود. طی سی سال گذشته او روش واحدی را برای ساخت فیلم مستند پایه گذاری کرد. فیلم هایی درباره جنگ جهانی دوم، جنگ داخلی در امریکا، موسیقی جاز و ورزش بیس بال از جمله آثار او هستند. در پائیز امسال فیلم 6 قسمتی او درباره پارک های ملی امریکا به نمایش درخواهد آمد.
او طی سخنرانی در مراسم اهدای جایزه گفت که خودش را شبیه به مکانیکی می داند که در کاپوت را بلند می کند تا ببیند کدام قسمت از موتور خوب کار نمی کند. همچنین در سخنرانی خود ابراز داشت که چگونه در هنگام ساخت سریال مستند جنگ جهانی دوم، خودش را در منزل کهنه سربازی یافته بود که داستان های حیرت انگیزی از جنگ بیان می داشت؛ داستان هایی که حتی خانواده آن سرباز قدیمی نیز هنوز از زبان وی نشنیده بودند. برنز این لحظه ها را «تولد آنی خاطره» نامید.
او برای ساختن پل بروکلین، از عکس های سیاه و سفید و نوارهای خبری صوتی و شبیه سازی استفاده کرد.
جایزه ای که به برنز تعلق گرفت به احترام استیفن امبراس (Stephen E. Ambrose)، مورخ تاریخ جنگ جهانی دوم، به نام وی نامگذاری شده است. امبراس که اکنون فوت کرده است درباره برنز گفته بود که در کشور او بیشتر مردم تاریخ را از فیلم های برنز فرامی گیرند تا از راه های دیگر.
اغلب فیلم های برنز، موضوعی تاریخی دارند. یکی از آثار برجسته وی، فیلم زندگی مارک تواین است که با توجه به دست نوشته ها و متون اصیل باقی مانده از وی و نیز حضور در مکان هایی که مارک تواین در آنجا زندگی و نویسندگی می کرده، تهیه شده است.
برنز در این مورد می گوید: در آن مکان ها هر چه را که بوی تواین و کار او در صد سال پیش را می داد، به روی نوارهای خود منتقل کردیم.
www.mycentraljersey.com/article
www.magiran.com