نشست تخصصی  «امام حسین(ع) و آگاهی به شهادت براساس کلام، حدیث و تاریخ»

درآستانه اربعین حسینی، پنجمین نشست تخصصی گروه پژوهش های اسلام شناسی و ایران شناسی با همکاری گروه تاریخ موسسه اشراق و با عنوان «امام حسین(ع) و آگاهی به شهادت براساس کلام، حدیث و تاریخ» دراندیشگاه فرهنگی برگزار شد.

دکتر سعید طاوسی مسرور سخنران این نشست در ابتدای جلسه ابراز داشت که اربعین امام حسین (ع) همواره یکی از موضوعات مورد توجه اصحاب کلام بوده و مباحث متعددی پیرامون آن مطرح شده است. علم امام حسین به شهادت نیز یکی از بحث های مورد توجه اهل سنت و تشیع است و همواره با شبهات متعددی روبرو بوده است.

او افزود: درباره علم و آگاهی امام حسین (ع) به شهادت اش در روز عاشورا در کربلا کتاب های متعددی نوشته شده و یکی از مهمترین این آثار کتاب «شهید جاوید» تالیف مرحوم «صالح نجف آبادی» است که در دهه چهل نوشته شده است و انتشارآن بازتاب های متعددی نیز درپی داشت. حتی گزارش های مبنی بر جمع آوری نذورات و کمک های مالی برای تالیف کتاب هایی در رد این کتاب موجود است و براثر دعوای مخالفان و موافقان تعدادی نیز کشته شده اند.

به گفته این پژوهشگر دین؛ صالحی نجفی نگاه تاریخی به مقوله عاشورا دارد و او دراین کتاب قصد دارد به مخاطب نشان بدهد که امام حسین (ع) برای برپایی حکومت اسلامی قیام کرد و شهید شد.

او افزود: بی شک امام حسین(ع) برای احیای حکومت اسلامی قیام کرد و این موضوع تناقض و تضادی با علم او ندارد. منظورازعلم امام علم لدنی است و این علم کسب کردنی نیست و متصل به علم الهی است. از نظر مکتب شیعه علم لدنی امام حسین(ع) اثبات شده است. در قرآن نیز بارها درباره علم لدنی سخن به میان آمده است.مثلا درآیه 26 سوره  مبارکه جن می فرماید:«غیب نزد خداست و هیچ کس بر آن آگاهی نمی یابد مگر رسولان پسندیده درگاه الهی»

طاوسی مسرور گفت: شاگردان امام باقر(ع) همه به علم لدنی امام حسین (ع) باور داشتند. و حتی یکی از دلایل پذیرش جانشین امام بعد، علم لدنی و معرفی امام پیشین بوده است. بسیاری از پیروان ائمه کمتر به سفارش های یک امام برای جانشینی امام بعدی توجه می کردند چون معتقد بودند که چه بسا امام برای مصونیت جان امام بعدی مجبور به تقیه می شد. مثلا امام محمد جعفر(ع) برای این که جان جانشینش درامان باشد چهار نفر را به عنوان جانشین خود معرفی کرد که  یکی از آنها خلیفه بود چون خلیفه حکم کرده بوده که قتل جانشین امام جایز است و امام می خواست با این کار جان جانشینش در امان باشد.

او افزود: زمانی که امام جواد به امامت رسید خردسال بود و چون پیروان امام پیشین نمی توانستند به دلیل کمی سن ایشان را به عنوان امام بپذیرند، دو بار در فاصله زمانی دو ساله علم لدنی حضرت را در حضور بیش از هشتاد تن از بزرگان شیعه مورد آزمایش قرار دادند.

این پژوهشگر دینی گفت: خداوند درسوره بقره به صراحت می گوید «خودتان را به هلاکت نیندازید » امام حسین (ع) با اینکه علم لدنی داشت ولی چون به قضای الهی راضی بود، رفتن به کربلا را برگزید.

طاووسی مسرور با اشاره به علم لدنی امام حسین نسبت به شهادت اش در روزعاشورا گفت: برخی معتقدند که امام حسین می توانست به کربلا نرود و شهید نشود اما سرنوشت امام حسین از جنس قضای محتوم است و نمی توان آن را تغییر داد. خدا در آیه 154 سوره آل عمران خطاب به کسانی که معتقد بودند اگر یاران پیامبر در جنگ احد شرکت نمی کردند شهید نمی شدند، می گوید اگر این افراد به هر دلیلی در خانه می ماندند چون حکم قضا برای آن ها صادر شده بود نمی توانستند از مرگ بگریزند و مرگ آن ها را در برمی گرفت.

او افزود: در اخبار متعدد نیز درباره شهادت امام حسین در عاشورا سخن گفته شده است.حضرت علی(ع) سال ها پیش از وقوع این واقعه از شهادت فرزندش در کربلا آگاهی داشته است و در حدیثی به وضوح این موضوع مطرح شده است که این حدیت در احادیث شیعه و سنی مشترک است. در این حدیث آمده که حضرت امیر مقداری از خاک کربلا را در شیشه ای می ریزد و به یکی از همسرانش می دهد و می گوید زمانی که امام حسین (ع) در کربلا شهید شود این خاک سرخ خواهد شد. او در پایان سخنانش افزود: امام حسین (ع) هیچ گاه به قصد شهادت به کربلا نرفت او برای احیاء دین و عمل به تکلیف به کربلا رفت. شهادت نتیجه قیام امام حسین (ع) بود نه هدف آن. در اسلام چیزی به اسم قصد شهادت نداریم.

 جلسه با پرسش و پاسخ حضار پایان یافت.