سال سرمایه‌گذاری برای تولید

تاریخ: 15 خرداد 1405

« آثار فرهنگی آسیب دیده در جنگ از نگاه تاریخ»

 

 

در طول تاریخ آثار فرهنگی و میراث معماری همواره از نخستین قربانیان درگیری­ ها و حوادث ویرانگر بوده ­اند. این مجموعه،‌ تصاویری از بناها و یادگاری­ هایی را پیش روی مخاطب قرار می­دهد که در پی وقوع جنگ رمضان و حمله اسرائیل و ایالات متحده آمریکا به جمهوری اسلامی ایران، بخشی از اصالت، زیبایی و هویت تاریخی خود را از دست داده­اند. 

 نمایش این آثار، تلاشی است برای تاکید بر اهمیت حفاظت از میراث مشترک بشری؛ میراثی که صیانت از آن، مسئولیتی جمعی در برابر تاریخ، فرهنگ و نسل‌های آینده به شمار می­آید. 

 
 

 تکیه بیگلربیگی

 

عکسی از تکیه بیگلربیگی کرمانشاه، [۱۳xx]

 شماره مدرک: ۵۰۹۸۸۸۸

 بنای تکیه بیگلربیگی یا فراش‌باشی در دوره قاجار و در سال ۱۳۰۹ ه.ق، به همت مرحوم عبدالله خان فراش‌باشی ملقب به بیگلربیگی شروع شد و عملیات ساختمانی آن در سال ۱۳۱۵ ه.ق به اتمام رسید.

این بنا در زمان احداث، چهار هزار متر مربع مساحت داشت ولی به دلیل واگذاری قسمت‌هایی از بنا که شامل مهمان‌خانه، حمام و آشپزخانه، در زمان نوه عبدالله خان و پس از آن، مساحت مجموعه به دو هزار متر رسید.

از ویژگی‌های این بنا تزیین‌های آینه‌کاری و گچ‌بری آن است که در سال ۱۳۲۶ ه.ق تکمیل شد و در میان ابنیه‌های کرمانشاه بی‌نظیر است. همچنین تالار این تکیه با تزئینات عالی و کتیبه‌های متعدد مربوط به دوران سلطنت مظفرالدین شاه مزین شده است.

این تکیه که در بافت قدیم شهر کرمانشاه و در محله قدیمی فیض آباد واقع است در سال ۱۳۷۵ به شماره ۱۷۹۷ در فهرست آثار ملی قرار گرفت و در سال ۱۳۸۱ توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد.

پس از مرمت این بنا، تلاش برای تبدیل به موزه خط، کتابت و تاریخ استان کرمانشاه از سال ۱۳۸۲ آغاز شد و در اردیبهشت ۱۳۸۳ به اتمام رسید. همچنین موزه پارینه سنگی زاگرس نیز در این تکیه قرار دارد.

 #گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران #نسل_کشی_فرهنگی #خسارات_جنگی #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

 انستیتو پاستور

 

 وقفنامه مؤسسه پاستور در طهران (۱۲۹۹)

 شناسه سند: ۳۱۰/۷۲۲۱۱

 نمایی از محوطه انستیتو پاستور ایران [تهران، ۱۳۴x]

 شماره مدرک: ۲۱۱۰۴۹۴

 انستیتو پاستور ایران مؤسسه‌ای تحقیقاتی، تولیدی و آموزشی با هدف تأمین بهداشت و سلامت جامعه است.

 در تاریخ ۳۰ مهرماه ۱۲۹۸، مذاکرات لازم میان هیأت‌های ایرانی و فرانسوی در انستیتو پاستور پاریس انجام شد و در ۲۹ دی ۱۲۹۸ قرارداد همکاری میان دو کشور به امضا رسید. با اعزام دکتر منار به‌عنوان نخستین رئیس فرانسوی، در اوایل سال ۱۲۹۹ فعالیت رسمی انستیتو پاستور ایران آغاز شد.

 پس از تأسیس این مؤسسه در سال ۱۲۹۹، در شرایطی که کشور با اپیدمی بیماری‌های واگیر، قحطی و خشکسالی روبه‌رو بود و تعداد آزمایشگاه‌ها و متخصصان محدود به نظر می‌رسید و هنوز وزارت بهداشت شکل نگرفته بود، بخش قابل توجهی از مسائل بهداشتی کشور که در حوزه مسئولیت اداره‌کل صحیه مملکتی قرار داشت، از طریق انستیتو پاستور ایران پیگیری و برطرف می‌شد.

 در مجموعه «آثار تاریخی آسیب‌دیده در جنگ»، هر روایت به معرفی یکی از بناهای تاریخی که در پی رخدادهای جنگ دچار آسیب شده‌اند اختصاص دارد و بخشی از پیشینه و اهمیت آن بازخوانی می‌شود.

 #گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران #نسل_کشی_فرهنگی #خسارات_جنگی #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

 صورت سلام عید فطر در کاخ گلستان 

 

صورت سلام عید فطر در کاخ گلستان

روزنامه دولت علیه ایران، تهران: مطبعه دارالخلافه طهران، شماره ۱۸۸ (غره شوال ۱۲۷۷)

شماره مدرک: ۱۰۱۴۲۸۵

 تاریخچه کاخ گلستان به دوره صفوی و زمان شاه عباس صفوی بازمی‌گردد. توصیف سفرنامه پیترو دلاواله از تهران در سال ۱۰۲۸ هجری قمری، که به چنارستانی پیرامون قصر سلطنتی اشاره دارد، نشانه‌ای از شکل‌گیری اولیه این مجموعه در ارگ سلطنتی تهران است.

 این مجموعه در دوره‌های بعدی نیز مورد توجه قرار گرفت و در عهد کریم‌خان زند، میان سال‌های ۱۱۷۳ تا ۱۱۸۰ هجری قمری، با ساخت دیوانخانه دچار تحول شد؛ با این حال، اهمیت اصلی آن به دوره آقامحمدخان قاجار بازمی‌گردد.

  در دوره ناصرالدین‌شاه قاجار، که نخستین سفرهای اروپایی یک پادشاه ایرانی را تجربه کرد، کاخ گلستان دستخوش تغییرات گسترده‌ای شد و نشانه‌هایی از تأثیر معماری اروپایی در آن پدید آمد. این مجموعه در سراسر دوران قاجار، مرکز حکومت‌داری، اقامتگاه سلطنتی و محل پرورش هنرمندان و معماران بود و به یکی از کانون‌های مهم تولید هنر در قرن نوزدهم تبدیل شد.

 در دوره‌های مظفرالدین‌شاه قاجار، محمدعلی‌شاه قاجار و احمدشاه قاجار تغییرات عمده‌ای در این مجموعه رخ نداد، اما هم‌زمانی آن با انقلاب مشروطه ایران، به این دوره اهمیت تاریخی ویژه‌ای بخشید.

 کاخ گلستان در دوره‌های پهلوی اول و پهلوی دوم نیز تغییراتی را تجربه کرد و در مجموع، تاریخی بیش از چهار قرن را در خود جای داده است.

 پس از پیروزی انقلاب اسلامی، این مجموعه از یک کاخ سلطنتی به موزه‌ای ملی تبدیل شد و امروز به‌عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود.

 کاخ گلستان مجموعه‌ای از فضاهای تاریخی متنوع است که هر یک نقشی مشخص در ساختار دربار قاجار داشته‌اند و همچنان بخشی مهم از حافظه تاریخی ایران را نمایندگی می‌کنند.

 #گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران #نسل_کشی_فرهنگی #خسارات_جنگی #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

 دبیرستان کزازی 

 

دبیرستان کزازی کرمانشاه، [۱۳xx]

سردر دبیرستان کزازی کرمانشاه

 شماره مدرک: ۲۸۴۲۰-۲۵

 دبیرستان کزازی در سال ۱۲۹۹ هجری شمسی تأسیس شد. ساخت این دبیرستان به کوشش سید حسین کزازی و با هدف تأسیس یک مدرسه مدرن انجام گرفت که از سال ۱۳۰۱ فعالیت خود را آغاز کرد و تا چند سال پس از انقلاب اسلامی ادامه داشت.

 این مدرسه یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین دبیرستان‌های پسرانه در ایران و مربوط به شئونات ملی بوده است که میزبان معلمان برجسته‌ای از جمله مسعود گلزاری بود که در دهه ۱۳۴۰ مدیریت آن را برعهده داشت و نقش مهمی در آموزش نسل‌های مختلف ایفا کرد.

 این بنا در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 دبیرستان کزازی که در شرق مسجد جامع کرمانشاه واقع شده است، اکنون به عنوان موزه فعالیت می‌کند.

در مجموعه «آثار تاریخی آسیب‌دیده در جنگ»، هر روایت به معرفی یکی از بناهای تاریخی که در پی رخدادهای جنگ دچار آسیب شده‌اند اختصاص دارد و بخشی از پیشینه و اهمیت آن بازخوانی می‌شود.

 #گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران #نسل_کشی_فرهنگی #خسارات_جنگی #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

 ساختمان مجلس سنا 

 

 نمایی از ساختمان مجلس سنا تهران، [۱۳xx]

 شماره مدرک:  ۲۳۷۳۸۹۳

 این تصویر نمای بیرونی ساختمان مجلس سنا و مردم در حال تردد از مقابل این بنا را نشان می‌دهد.

 ساختمان مجلس سنا یا کاخ سنا، در دوره پهلوی دوم و در سال‌های ۱۳۳۳، توسط حیدر غیایی و محسن فروغی با مطالعه ساختمان‌های مجالس سنای کشورهای اروپایی و با الهام از طرح کاخ‌های قدیمی ایران طراحی شد.

 غیایی ارتفاع ساختمان کاخ را به بالاترین میزان خود، یعنی ۳۲ متر، رساند. این بنا در محوطه‌ای ۱۶ هزار مترمربعی با ۶ هزار مترمربع زیربنا ساخته شد و عملیات ساخت آن تا سال ۱۳۳۷، به مدت ۴ سال، به طول انجامید.

 این بنا برای برگزاری نشست‌های مجلس سنای ایران ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی به مجلس شورای اسلامی واگذار شد و سپس به مجمع تشخیص مصلحت نظام اختصاص یافت.

 این ساختمان در بخش شمالی خیابان امام خمینی و روبه‌روی دانشگاه افسری امام علی، در کنار کاخ مرمر قرار دارد و در سال ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۳۷۳۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 در مجموعه «آثار تاریخی آسیب‌دیده در جنگ»، هر روایت به معرفی یکی از بناهای تاریخی که در پی رخدادهای جنگ دچار آسیب شده‌اند اختصاص دارد و بخشی از پیشینه و اهمیت آن بازخوانی می‌شود.

 #گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران #نسل_کشی_فرهنگی #خسارات_جنگی #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

×
عبارت خود را درج و جهت جستجو "Enter" را بفشارید
تنظیمات قالب