مصاحبه با دکتر حسن احمدی گیوی

آقای دکتر، لطفاً بفرمائید که از چه سالی همکاری با مؤسسه دهخدا را شروع کردید؟

ـ بسم الله الرحمن الرحیم. من در مهرماه سال 1340، در دوره دکتری ادبیات فارسی قبول شدم. به فاصله سه ماه استاد دستور ما، یعنی مرحوم دکتر معین که رئیس مؤسسه لغت نامه دهخدا بودند، از ما سه نفر، یعنی دکتر سعید نجفی اسداللهی، دکتر محمد استعلامی و بنده دعوت کردند که بیائیم در لغتنامه همکاری بکنیم. بنابراین، از سال 1340 به افتخار همکاری با مؤلفان لغت نامه دهخدا نائل شدم.

اول حدود هفت، هشت ماه زیر نظر آقای دکتر دبیرسیاقی و مرحوم پروین گنابادی کارآموزی کردیم و کار را یاد گرفتیم. بعد از آن خودمان تألیف را آغاز کردیم. از آن تاریخ تا سال 1360ـ 1359 که لغت نامه دهخدا تمام شد، از دویست و بیست و دو جلد مجلدات آن، بیست و چهار جلدش را بنده به تنهائی یا در بعضی از مجلدات با همکاری بعضی از دوستان تألیف کردم. مثلاً یک دوستی که چهل صفحه نوشته بود و بعد دیگر لغت نامه را ترک کرده و رفته بود، بقیه کار ایشان را انجام دادم و آن مجلد را به پایان رساندم.

در سال 1360 که لغت نامه دهخدا تمام شد، دکتر دبیرسیاقی به همکاری دکتر شهیدی، دستور تهیه فیش های جدید برای کار جدید را دادند و خودشان هم اشراف داشتند؛ به طوری که ما بعد از پایان لغت نامه دهخدا، حدود هشتصد هزار فیش جدید آماده از متون معتبر و مختلف داشتیم. در واقع لغت نامه دهخدا را اصل قرار دادیم و با فیش هایی که موجود بود، به اضافه فیش های جدید که بعد از آن به وسیله فیش نویسان نوشته شده و تا امروز هم ادامه دارد؛ به تألیف لغت نامه فارسی پرداختیم. از لغت نامه فارسی هم که چهل و چهار جلدش درآمده، افتخار تألیف بیست و سه جلدش را داشتم و همین الآن که در خدمت شما هستم، مشغول تألیف حرف «ب» (باد وزیدن) هستم.

ـ استاد از همکارانتان در این مؤسسه که مرحوم شدند، مثل مرحوم پروین گنابادی و .. چه خاطراتی دارید؟

ـ من در کار تألیف لغت نامه دهخدا، مرهون محبت، لطف، راهنمایی و بزرگواری چند تا از دوستان بوده و هستم. اول جناب آقای دکتر دبیرسیاقی که از روز اول، مقابله تألیفات من برعهده ایشان بود. بعد استاد پروین گنابادی هم تعیین شد و یکی دو سال هم آقای علی نقی منزوی به همکاری و راهنمایی من پرداختند.

استاد پروین گنابادی، اهل گناباد و مردی بود که آن وقت ها حدود هفتاد و چند ساله بود. مرد بسیار پاک، منزّه، مهربان، با فرهنگ و باسواد بود. با ما که تازه کار بودیم، مثل پدر و فرزند رفتار می کرد 

ـ آقای دکتر، لطفاً بفرمائید که از چه سالی همکاری با مؤسسه دهخدا را شروع کردید؟ ـ بسم الله الرحمن الرحیم. من در مهرماه سال 1340، در دوره دکتری ادبیات فارسی قبول شدم. به فاصله سه ماه استاد دستور ما، یعنی مرحوم دکتر معین که رئیس مؤسسه لغت نامه دهخدا بودند، از ما سه نفر، یعنی دکتر سعید نجفی-اسداللهی، دکتر محمد استعلامی و بنده دعوت کردند که بیائیم در لغتنامه همکاری بکنیم. بنابراین، از سال 1340 به افتخار همکاری با مؤلفان لغت نامه دهخدا نائل شدم. اول حدود هفت، هشت ماه زیر نظر آقای دکتر دبیرسیاقی و مرحوم پروین گنابادی کارآموزی کردیم و کار را یاد گرفتیم. بعد از آن خودمان تألیف را آغاز کردیم. از آن تاریخ تا سال 1360ـ 1359 که لغت نامه دهخدا تمام شد، از دویست و بیست و دو جلد مجلدات آن، بیست و چهار جلدش را بنده به تنهائی یا در بعضی از مجلدات با همکاری بعضی از دوستان تألیف کردم. مثلاً یک دوستی که چهل صفحه نوشته بود و بعد دیگر لغت نامه را ترک کرده و رفته بود، بقیه کار ایشان را انجام دادم و آن مجلد را به پایان رساندم. در سال 1360 که لغت نامه دهخدا تمام شد، دکتر دبیرسیاقی به همکاری دکتر شهیدی، دستور تهیه فیش های جدید برای کار جدید را دادند و خودشان هم اشراف داشتند؛ به طوری که ما بعد از پایان لغت نامه دهخدا، حدود هشتصد هزار فیش جدید آماده از متون معتبر و مختلف داشتیم. در واقع لغت نامه دهخدا را اصل قرار دادیم و با فیش هایی که موجود بود، به اضافه فیش های جدید که بعد از آن به وسیله فیش نویسان نوشته شده و تا امروز هم ادامه دارد؛ به تألیف لغت نامه فارسی پرداختیم. از لغت نامه فارسی هم که چهل و چهار جلدش درآمده، افتخار تألیف بیست و سه جلدش را داشتم و همین الآن که در خدمت شما هستم، مشغول تألیف حرف «ب» (باد وزیدن) هستم. ـ استاد از همکارانتان در این مؤسسه که مرحوم شدند، مثل مرحوم پروین گنابادی و .. چه خاطراتی دارید؟ ـ من در کار تألیف لغت نامه دهخدا، مرهون محبت، لطف، راهنمایی و بزرگواری چند تا از دوستان بوده و هستم. اول جناب آقای دکتر دبیرسیاقی که از روز اول، مقابله تألیفات من برعهده ایشان بود. بعد استاد پروین گنابادی هم تعیین شد و یکی دو سال هم آقای علی نقی منزوی به همکاری و راهنمایی من پرداختند. استاد پروین گنابادی، اهل گناباد و مردی بود که آن وقت ها حدود هفتاد و چند ساله بود. مرد بسیار پاک، منزّه، مهربان، با فرهنگ و باسواد بود. با ما که تازه کار بودیم، مثل پدر و فرزند رفتار می کرد و ...  ـ آقای دکتر، لطفاً بفرمائید که از چه سالی همکاری با مؤسسه دهخدا را شروع کردید؟ ـ بسم الله الرحمن الرحیم. من در مهرماه سال 1340، در دوره دکتری ادبیات فارسی قبول شدم. به فاصله سه ماه استاد دستور ما، یعنی مرحوم دکتر معین که رئیس مؤسسه لغت نامه دهخدا بودند، از ما سه نفر، یعنی دکتر سعید نجفی-اسداللهی، دکتر محمد استعلامی و بنده دعوت کردند که بیائیم در لغتنامه همکاری بکنیم. بنابراین، از سال 1340 به افتخار همکاری با مؤلفان لغت نامه دهخدا نائل شدم. اول حدود هفت، هشت ماه زیر نظر آقای دکتر دبیرسیاقی و مرحوم پروین گنابادی کارآموزی کردیم و کار را یاد گرفتیم. بعد از آن خودمان تألیف را آغاز کردیم. از آن تاریخ تا سال 1360ـ 1359 که لغت نامه دهخدا تمام شد، از دویست و بیست و دو جلد مجلدات آن، بیست و چهار جلدش را بنده به تنهائی یا در بعضی از مجلدات با همکاری بعضی از دوستان تألیف کردم. مثلاً یک دوستی که چهل صفحه نوشته بود و بعد دیگر لغت نامه را ترک کرده و رفته بود، بقیه کار ایشان را انجام دادم و آن مجلد را به پایان رساندم. در سال 1360 که لغت نامه دهخدا تمام شد، دکتر دبیرسیاقی به همکاری دکتر شهیدی، دستور تهیه فیش های جدید برای کار جدید را دادند و خودشان هم اشراف داشتند؛ به طوری که ما بعد از پایان لغت نامه دهخدا، حدود هشتصد هزار فیش جدید آماده از متون معتبر و مختلف داشتیم. در واقع لغت نامه دهخدا را اصل قرار دادیم و با فیش هایی که موجود بود، به اضافه فیش های جدید که بعد از آن به وسیله فیش نویسان نوشته شده و تا امروز هم ادامه دارد؛ به تألیف لغت نامه فارسی پرداختیم. از لغت نامه فارسی هم که چهل و چهار جلدش درآمده، افتخار تألیف بیست و سه جلدش را داشتم و همین الآن که در خدمت شما هستم، مشغول تألیف حرف «ب» (باد وزیدن) هستم. ـ استاد از همکارانتان در این مؤسسه که مرحوم شدند، مثل مرحوم پروین گنابادی و .. چه خاطراتی دارید؟ ـ من در کار تألیف لغت نامه دهخدا، مرهون محبت، لطف، راهنمایی و بزرگواری چند تا از دوستان بوده و هستم. اول جناب آقای دکتر دبیرسیاقی که از روز اول، مقابله تألیفات من برعهده ایشان بود. بعد استاد پروین گنابادی هم تعیین شد و یکی دو سال هم آقای علی نقی منزوی به همکاری و راهنمایی من پرداختند. استاد پروین گنابادی، اهل گناباد و مردی بود که آن وقت ها حدود هفتاد و چند ساله بود. مرد بسیار پاک، منزّه، مهربان، با فرهنگ و باسواد بود. با ما که تازه کار بودیم، مثل پدر و فرزند رفتار می کرد و ..

شماره ردیف مصاحبه: 936

مصاحبه کننده: پیمانه صالحی