کارگاه آموزشی «تولید حافظه در بازگشت شفاهیات» در مدیریت جنوب کشور برگزار شد
عبدالرسول خیراندیش بیان داشت: حافظه صورت تاریخی دارد و در هر مورد و زمینه ای باشد یک بعد زمان دارد. آنچه زمان در آن استمرار داشته باشد و پایداری در آن شرط باشد می تواند حافظه باشد. تا حافظه ای شکل نگیرد و انباشته نشود و امتداد پیدا نکند راه به هویت نمی برد. حافظه ای که هویت پیدا کند موجودیت می یابد و محیط پیرامون انسان تولید حافظه می کند.
به مناسبت روز اسناد ملی و میراث مکتوب کارگاه آموزشی «تولید حافظه در بازگشت شفاهیات» با سخنرانی دکتر عبدالرسول خیراندیش و با حضور علاقمندان به حوزه میراث مکتوب در سالن اندیشگاه مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه جنوب کشور برگزار شد.
عبدالرسول خیراندیش بیان داشت: حافظه صورت تاریخی دارد و در هر مورد و زمینه ای باشد یک بعد زمان دارد. آنچه زمان در آن استمرار داشته باشد و پایداری در آن شرط باشد می تواند حافظه باشد. تا حافظه ای شکل نگیرد و انباشته نشود و امتداد پیدا نکند راه به هویت نمی برد. حافظه ای که هویت پیدا کند موجودیت می یابد و محیط پیرامون انسان تولید حافظه می کند.
وی افزود : آنچه که در کتابخانه های ملی تحت عنوان مخطوطات نگهداری می شود در حقیقت دانش های بشری است که به نحوی باقی مانده بودو کتابخانه ملی آن ها را جمع آوری می کند. بحث های مربوط به نسخه های خطی قسمتی از علم عتیقات است. با پیشرفت علم و گذشت زمان کم کم مکتوبات به شفاهیات تبدیل شد. حافظه شفاهیات خود را به مرور از دست داده که این یک خطر برای حافظه بشریت است و نشان دهنده این است که قسمتی از حافظه تاریخ در حال از بین رفتن است.
کتابخانه های ملی باید حافظه معاصر بشر را به وجود بیاورند و دارای شرایطی مناسب برای درست نگهداری کردن باشند و مهم تر از آن دارای متخصص برای بازیابی و امکانات بازیابی تمام محمل های ضبط شده را داشته باشند.
عبدالرسول خیراندیش استاد دانشگاه شیراز در پایان اظهار داشت: هر امر تاریخی که به صورت تاریخ در آمده یک دوره انتقال شفاهی دارد. تاریخ شفاهی به خاطر اختراع ضبط صوت بوده و اکنون همگان می توانند تاریخ نگاری کنند. شرط مهم دیگر اینکه حتما یک سیستم کتابخانه ای بسیار مجهز باید شرایط بایگانی آن را داشته باشد.