نجف دریابندری در اول شهریور 1308 در شهر آبادان متولد شد.

دوره ابتدائی را در مدرسه 17 دی گذراند و وارد دبیرستان رازی شد. وی حدود سال سوم دبیرستان، تحصیل را رها کرد و به دنبال کار رفت. حضور انگلیسی ها در تأسیسات نفتی شهر آبادان و تردد آنان در سطح شهر و کاربرد آن زبان وی را به یادگیری زبان انگلیسی علاقمند ساخت و به طور خودآموز به فراگیری  این زبان پرداخت. در سال 1332 اولین اثر خود را که ترجمه کتاب معروف «وداع با اسلحه» ارنست همینگوی بود، برای چاپ به تهران فرستاد. همزمان با چاپ این کتاب در سال 1333، به دلیل فعالیت‌های سیاسی در آبادان به زندان افتاد و بعد از یکسال، به زندان تهران منتقل شد.

در زندان به مسائل فلسفی علاقمند شد و در مدت حبس، کتاب «تاریخ فلسفه غرب» را ترجمه کرد که بعدها توسط انتشارات سخن به چاپ رسید. وی بعد از تحمل چهار سال حبس، در سال 1337 از زندان آزاد شد و به کارهای مختلفی روی آورد. در نهایت به عنوان سردبیر (ادیتور) در مؤسسه فرانکلین مشغول به کار شد. در آنجا به ترجمه آثار ادبی رمان‌نویسان و نمایشنامه‌نویسان معروف آمریکائی پرداخت و کتاب هایی همچون «پیرمرد و دریا» اثر ارنست همینگوی و «هاکلبری فین» اثر مارک تواین را  ترجمه کرد.

دریابندری مدت 17 سال با  مؤسسه فرانکلین همکاری کرد و در حدود سال 1354 همکاری خود را با این مؤسسه قطع کرد. پس از آن برای ترجمه متون فیلم های خارجی با سازمان رادیو تلویزیون  قرارداد بست. پس از انقلاب از این کار نیز کناره گرفت و به طور جدی به ترجمه و تألیف پرداخت. از جمله آثار وی می‌توان به ترجمه کتاب های «یک گل سرخ برای امیلی» و «گور به گور» نوشته ویلیام فالکنر، «رگتایم و بیلی باتگیت» اثر دکتروف، «معنی هنر» از آِیزیا برلین و «پیامبر و دیوانه» نوشته جبران خلیل جبران اشاره کرد. وی همچنین در سال های اخیر کتاب «مستطاب آشپزی» را به رشته تحریر درآورده است. از وی همچنین نقد‌های مختلفی در مجلات و نشریات به چاپ رسیده است.

 آقای دریابندری به مناسبت ترجمه آثار ادبی آمریکائی موفق به دریافت جایزه تورنتون وایلدر از دانشگاه کلمبیا گردیده است.