دکتر محمود بهزاد در سال 1292 در شهرستان رشت به دنیا آمد.

در همان شهر، تحصیلات خود را به پایان رساند و جزو اولین گروه دیپلمه‌های رشت شد. پس از آن به دانش سرای عالی تهران راه یافت، در سال 1314 در رشته علوم فارغ التحصیل شد. پس از اتمام دانش سرا ضمن تحصیل تدریس علوم در مدارس رشت، کتاب های «داروین چه می‌گوید؟» و «از مگس تا آدم» را در زمینه وراثت  ترجمه و منتشر کرد. در سال1324 به دعوت دکتر مجتهدی، ریاست وقت دبیرستان البرز، به تهران آمد و مشغول تدریس در این دبیرستان شد. در همان سال به علت علاقه به زیست شیمی وارد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران شد و در سال 1328 از آن دانشکده فارغ التحصیل گردید. او به علت ترجمه کتاب سرگذشت زمین، جایزه سلطنتی را دریافت و از سال 1328 همکاری خود را با گروه فرهنگی هدف و مؤسسه فرانکلین آغاز کرد.

دکتر بهزاد در سال 1331 به سمت ریاست سازمان کتاب‌های درسی ایران منصوب و در سال 1339 بازنشسته شد. بعد از آن، از سال 1339 تا سال 1354 در دبیرستان فرانسوی فرانکو پرسان و دانشگاه‌های ملی و تهران مشغول تدریس شد. ایشان بعد از انقلاب نیز همکاری خود را با نظام پزشکی، انجمن داروسازان گیلان و مجله حکمت در زمینه پزشکی و داروسازی ادامه داد که تا سال‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پایانی عمرش ادامه داشت. ایشان مقالات و سخنرانی‌های متعددی ارائه کرده و آثار زیادی به شکل ترجمه، تألیف و ویرایش در زمینه‌های مختلف داروسازی، فیزیولوژی و روانشناسی دارد.

 استاد بهزاد را می‌توان پرکارترین نویسنده و مترجم کتاب‌های علمی در ایران نامید  چرا که تعداد آثارش به ۹۸ جلد می‌‌رسد و برخی از ترجمه های او مانند «داروینیسم و تکامل» اکنون به چاپ دهم رسیده است. دکتر بهزاد، در ۸ شهریور ۱۳۸۶ به دنبال یک بیماری چندماهه در منزل شخصی خود در رشت دار فانی را وداع گفت.