یادآورها: دکتر حسین خطیبی

دکتر حسین خطیبی نوری، نویسنده، محقق و شاعر معاصر در تاریخ سی و یکم تیر ماه 1295 خورشیدی در تهران به دنیا آمد. او از کودکی نزد پدر شاهنامه را آموخت.

پس از گذراندن دوره ابتدایی، در دبیرستان اقدسیه نام نویسی کرد و دوره دوم متوسطه را در رشته ادبی دارالفنون در 1313 تکمیل کرد. در سال 1313 در رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد.

در سال 1316 در نخستین دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی پذیرفته شد و پس از دو سال دروس دوره دکتری را به پایان برد و موضوع رساله خود را با عنوان نثر فنی فارسی از آغاز تا پایان قرن هفتم هجری به راهنمایی ملک الشعرای بهار انتخاب کرد.

او پس از درگذشت بهار در اردیبهشت 1330، در مقام استادی به تدریس سبک شناسی تا بهمن 1357 پرداخت. خطیبی ضمن ارتباط با علی اکبر دهخدا، مقدمات آماده سازی لغت نامه را فراهم کرد و با تشویق شماری از نمایندگان مجلس چهاردهم، در ارائه طرحی به منظور طبع و نشر لغت نامه با بودجه مجلس همت گماشت و خود، کارهای مالی و اداری آن را عهده دار گردید و مقدمه چاپ نخست جلد اول لغت نامه را نگاشت.

در سال 1326 به تشویق دکتر عبدالله معظمی به سوی جمعیت شیر و خورشید سرخ کشیده شد. ابتدا به سمت رئیس بخش تبلیغات و پس از آن، در سال 1327 به عضویت هیئت مدیره درآمد و از اردیبهشت سال 1328 به سمت مدیرعامل جمعیت مذکور برگزیده شد.

دکتر خطیبی چند منظومه در مثنوی به رشته نظم کشید که از آن میان منظومه مفصل او در فرهنگ ایران و نقش زبان فارسی در گسترش آن با عنوان «ای زبان پارسی افسونگری» قابل ذکر است.

مهم ترین اثر تحقیقی ادبی او کتاب فن نثر در ادب پارسی است که آن را به توصیه و سفارش استاد خود، بهار در دو جلد نوشت.

دکتر حسین خطیبی در 31 شهریور 1381 در اثر ابتلا به سرطان کبد در سن 86 سالگی درگذشت و در جوار امام زاده طاهر در کرج به خاک سپرده شد.