غلامحسن نقشینه در سال 1282 در تهران به دنیا آمد. به دلیل علاقمندی به هنر نمایش، به طور خصوصی نمایش هایی را اجرا می نمود. آموزش جدی تئاتر را نزد افراسیاب آزاد فرا گرفت. سپس وارد هنرستان هنرپیشگی شد و پس از سه سال دیپلم خود را دریافت کرد و به تدریس فن بیان در همان دبیرستان مشغول شد. وی در سالن های تئاتر گراند هتل، سیرک تهران و مدرسه زرتستی ها کارگردانی و بازی می کرد.

تعدادی از نمایش های وی عبارتند از:«دلدادگان»، «غیاث خشتمال»، «شب در حرم ناصرالدین شاه»، «لج و لجبازی»، «نادر و ستاره»، «شاه عباس و جنگ دربند»، «دروغگو و دروغ پرداز»، «بنگاه عشق»، «جنگ زن و شوهر»، «رسوایی»، «قمار»، «انتقام ارواح»، «دختر نابینا»، «بیژن و منیژه»، «نادرشاه و جنگ کرنال» و «رستم و سهراب».

نقشینه می گوید: به دلیل عدم استقبال مردم از پیس های جدی، مدیران تئاتر تصمیم به اجرای تئاتر کمدی گرفتند که این مسئله موجب کناره گیری بسیاری از هنرمندان از تئاتر شد. وی نیز در پی همین جریان از تئاتر خارج و جذب سینما شد.
 
او فعالیت سینمائی را از سال 1332 با کارگردانی و بازیگری فیلم «میهن پرست» آغاز کرد. مستشار جزیره (1335)و سه دیوانه (1347) از دیگر فیلم هایی است که او در آنها ایفای نقش نمود. نقشینه در خردادماه سال 1341 با سمت معاون مدیرکل امور مخابرات سازمان برنامه و بودجه بازنشسته شد. ایفای نقش تلویزیونی دایی جان ناپلئون برای او شهرت خاصی به همراه آورد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز در  فیلم های سینمایی وکیل اول و ناخدا خورشید نقش های کوچکی را بازی کرد.
  
مصاحبه با وی توسط خانم هما قاضی در سال 1374 به مدت 165 دقیقه انجام شد.