نهمین نشست گروه پژوهش های اسلام شناسی و ایران شناسی سازمان اسناد و کتابخانه ملی در سال 94 با عنوان « آسیب شناسی تاریخ شفاهی در ایران » با حضور غلامرضا عزیزی، رئیس پژوهشکده اسناد و جمعی از علاقه مندان این حوزه در اندیشگاه فرهنگی کتابخانه ملی برگزار شد.
در ابتدای این نشست غلامرضا عزیزی ، ضمن ارائه تعاریف موجود درباره تاریخ شفاهی و نقد و بررسی این تعاریف، به سابقه تاریخ شفاهی در ایران اشاره کرده و اظهار داشت که از نظر مطالعات تاریخ شفاهی ما فاصله چندانی با دنیا نداریم و پرداختن به تاریخ شفاهی در ایران به معنای مدرن آن، تنها با فاصله یکی دو دهه از جهان غرب آغاز شد.
در ادامه آسیب شناسی تاریخ شفاهی به صورت عام و تاریخ شفاهی ایران به صورت خاص مورد بررسی قرار گرفت و ایشان تصنعی شدن مصاحبه ها، در هم شدن مرزهای واقعیت و خیال، بازاری و غیرتخصصی شدن مصاحبه ها، کتمان واقعیت ها، مبالغه و عدم صحت، خط قرمزهای امنیتی و اخلاقی، مصاحبه با افراد کهنسال، عدم مشاهده سیاست مدون، سیاست زدگی مصاحبه ها و سانسور را به عنوان برخی از آسیب های تاریخ شفاهی برشمرد و در نهایت نیز به ارائه پیشنهاداتی درباره رفع آسیب های تاریخ شفاهی در سازمان اسناد و کتابخانه ملی پرداخت.
جلسه با پرسش و پاسخ حضار به پایان رسید.