هفتمین بینال بین المللی مؤسسه زندگی نامه نویسی و زندگی نامه خود نوشت دانشگاه ساسکس از 28 ژوئن 2010 تا 2 جولای 2010 در برایتون انگلیس برگزار می شود. موضوع این کنفرانس عبارت است از زندگی نامه نویسی و جنبه های عمومی مسائل شخصی.¹

در این کنفرانس نانسی میلر، سیدونی اسمیت و الساندرو پورتلی سخنرانان اصلی خواهند بود.

در فراخوان این کنفرانس چنین اعلام شده است:

مدرنیته متأخر بر روابط شخصی تمرکز کرده است. فشارهای ناشی از جهانی شدن و دیجتالی شدن و نیز توسعه ارتباطات جمعی و جنبش های اجتماعی نظیر فمینیسم، پای خانواده، احساسات و زندگی عاشقانه را به سیاست های عمومی باز کرده است.

همزمان با این ها، به دلیل مشکلات روحی، مصرف زدگی و بحران هویت، حقوق و مسئولیت های عمومی تعاریف جدیدی را پیدا کرده است؛ همچنان که از تقابل مرزهای میان محدوده های عمومی و خصوصی، مدعیان جدیدی از مالکیت و دعوی به وجود آمده است: از انجمن بزرگان برای عدالت خواهی گرفته تا هجوم به فیس بوک.

این کنفرانس براساس اصطلاح لورن برانت با عنوان  جنبه های عمومی مسائل شخصی، با هدف تحقیق در این حوزه جدید در ارتباط با زندگی نامه نویسی و بازگویی داستان زندگی از طریق رسانه، انضباط و مسائل حرفه ای برگزار می شود.

سوال های این کنفرانس برای تهیه مقاله عبارت است از:

چگونه زندگی نامه ها حقوق شهروندی، روابط مدنی یا روابط ضد اجتماعی را پی ریزی می کنند؟

تاریخ زندگی چگونه در فعالیت های عمومی و مبارزه عمومی غیر دولتی استفاده شده است؟

چگونه سازمان های دولتی از تاریخ زندگی و زندگی نامه نویسی استفاده کرده است؟

کدامیک از امور شخصی بر اثر زندگی نامه نویسی و داستان های زندگی آسان تر شده اند؟

چگونه زندگی نامه نویسی به داستان زندگی و تاریخ شفاهی ارتباط پیدا می کند؟

چگونه زندگی نامه نویسی و نوشتن داستان زندگی در امور مراقبتی و سرپرستی مانند پرورش، حرفه اجتماعی، بهداشت و تحصیل مشارکت نموده است؟

چه گفتمان هایی درباره مخاطره، دعوی، آسیب پذیری، حقوق و مسئولیت های اجتماعی در زندگی نامه نویسی و موارد استفاده از آن، خود را آشکار کرده است؟

متعهدین زندگی نامه نویسی و تاریخ زندگی چه تعاملی با فرهنگ درمانی دارند؟

چگونه اقتصاد تولید و مصرف داستان زندگی و استفاده از آن، با ساختن جنبه های عمومی مسائل شخصی ارتباط پیدا کرده و چه کسی تولید کننده و چه کسی مصرف کننده آن است؟

به چه طریقی می توانیم قواعد اخلاقی برای زندگی نامه نویسی را با این قواعد در تاریخ شفاهی و  تاریخ زندگی مقایسه کنیم؟

این ها چگونه ماهیت جنبه های عمومی مسائل شخصی را کنترل می کنند؟

چگونه زندگی نامه نویسی و تاریخ زندگی در آرشیو های دولتی و خصوصی مشارکت می کند؟

چگونه زندگی نامه نویسی روابط میان فرهنگی یا میان زبانی را می سازد و یا به عکس مسدود می کند؟

چه رابطه های مستمری بین زندگی نامه نویسی به عنوان زیبایی شناسی از یک طرف و عمل اجتماعی از طرف دیگر وجود دارد؟