در پنجاهوهشتمین نشست «صد کتاب ماندگار قرن»
بازخوانی «طلا در مس» رضا براهنی در کتابخانه ملی ایران
کتاب «طلا در مس» و دیدگاههای رضا براهنی درباره شعر، نقد ادبی و شیوههای سنجش ارزش ادبی آثار، در پنجاهوهشتمین نشست «صد کتاب ماندگار قرن» مورد بررسی قرار میگیرد.
به گزارش روابطعمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، پنجاهوهشتمین نشست از مجموعه نشستهای «صد کتاب ماندگار قرن» یکشنبه ۱۲ مهرماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در تالار فرهنگ مرکز همایشهای بینالمللی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار میشود.
در این نشست، کامیار عابدی، پژوهشگر و منتقد ادبی، و حافظ موسوی، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران، درباره کتاب «طلا در مس» نوشته رضا براهنی و جایگاه این اثر در تاریخ نقد ادبی معاصر ایران سخن خواهند گفت. دبیری نشست را مهدی مظفری ساوجی، شاعر و پژوهشگر ادبی، بر عهده دارد.
کتاب «طلا در مس» از آثار مهم رضا براهنی در حوزه نقد ادبی است که در آن، نقد شعر صرفاً به معرفی یا ارزیابی آثار شاعران محدود نمیشود، بلکه به پرسشهایی بنیادین درباره ماهیت شعر، نقش زبان، ساختار اثر ادبی و چگونگی شکلگیری معنا میپردازد. این اثر نخستینبار در سال ۱۳۴۴ منتشر شد و چاپ دوم آن در سال ۱۳۴۷ با مطالب افزوده و تغییرات گستردهتر به انتشار رسید.
«طلا در مس» مجموعهای از نقدها و یادداشتهای براهنی است که بخشی از آنها پیشتر در نشریات منتشر شده بود و در آن، علاوه بر مباحث نظری درباره شعر، آثار شماری از شاعران معاصر از جمله نادر نادرپور، احمد شاملو، سیاوش کسرایی، فروغ فرخزاد، سپانلو و سیروس آتابای بررسی شده است.
«طلا در مس» در فضای ادبی دهه ۱۳۴۰ و در دورهای منتشر شد که شعر فارسی پس از نیما یوشیج تجربههای تازهای را پشت سر میگذاشت و موضوعاتی چون نسبت سنت و نوآوری، جایگاه زبان در شعر و نقش شاعر در آفرینش ادبی، به محور بحثهای جدی ادبی تبدیل شده بود.
رضا براهنی، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی معاصر، ۲۱ آذر ۱۳۱۴ در تبریز متولد شد. او پس از تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تبریز و دریافت درجه دکتری از دانشگاه استانبول، فعالیتهای علمی و ادبی خود را در حوزههای شعر، داستاننویسی، نقد ادبی و مطالعات تطبیقی ادامه داد. براهنی با بازگشت به ایران و تدریس در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در دهه ۱۳۴۰ و به عنوان یکی از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران در تقابل با محدودیتهای سیاسی آن دوران، بر آزادی اندیشه تأکید میورزید.
براهنی از چهرههای اثرگذار ادبیات معاصر ایران به شمار میرود و آثاری چون «آهوان باغ»، «ظلالله»، «اسماعیل»، «خطاب به پروانهها یا چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟»، «روزگار دوزخی آقای ایاز»، «آواز کشتگان» و «رازهای سرزمین من» از جمله آثار شناختهشده او هستند.
رضا براهنی، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی با کارنامهای از آثار که پیوندی میان آموزش دانشگاهی، نظریهپردازی ادبی، نقد و تجربهگری در شعر و داستان برقرار میکند، سرانجام 5 فروردین 1401 در تورنتوی کانادا درگذشت.
مجموعه نشستهای «صد کتاب ماندگار قرن» با هدف معرفی و بررسی آثار شاخص تألیفی و تأثیرگذار یک قرن اخیر ایران، در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار میشود.
