در دهمین شماره، یکی از اسناد برجای‌مانده از دوره صفویه مورد بررسی قرار گرفته است؛ فرمانی از شاه عباس اول که در آن، کدخدایان اقلید فارس از دریافت هرگونه وجه، به هر اسم و رسم، از شیخ شهباز و خویشان او منع شده‌اند.

در نهمین شماره، یکی از اسناد برجای‌مانده از دوره صفویه مورد بررسی قرار گرفته است؛ رقمی از شاه عباس دوم صفوی که به واگذاری قریه هریس خانمرود تبریز به بهادربیگ، فرزند محمدامین و نواده بابر سلطان، به‌عنوان سیورغال آباء و اجدادی او اختصاص دارد.

در هشتمین شماره، یکی از اسناد برجای‌مانده از دوره قاجاریه مورد بررسی قرار گرفته است؛ دستورالعملی از عهد ناصری که به چگونگی اداره امور دولتی، شرح وظایف وزارتخانه‌ها، حدود اختیارات اجزاء و ابواب‌جمعی آن‌ها و شیوه نظارت شاه بر امور دیوانی اختصاص دارد.

در هفتمین شماره، یکی از اسناد برجای‌مانده از دوره صفویه مورد بررسی قرار گرفته است؛ حکمی صادرشده از سوی قوام‌الدین محمد بن رفیع‌الدین محمد الحسینی، صدر عصر شاه عباس دوم، که میرزا شرف‌جهان الحسنی الحسینی‌الرضوی را به سمت محتسب دارالسلطنه تبریز منتصب می‌کند.

ششمین شماره مجموعه «در قاب یک سند» به معرفی رقمی از دوره صفویه اختصاص یافت؛ سندی از شاه صفی که در آن، اعزام چند تن از قالی‌بافان مرو برای مشارکت در تکمیل فرش‌های مخصوص آستانه مقدسه حضرت علی(ع) در نجف اشرف مورد تأکید قرار گرفته است.

پنجمین شماره مجموعه «در قاب یک سند» به معرفی رقمی از دوره صفویه اختصاص یافت؛ سندی از شاه عباس اول که سازوکار اداره تیول، حدود اختیارات تیول‌داران، شیوه ثبت دریافتی‌ها از رعایا و نظام پرداخت مواجب در ساختار دیوانی صفویه را نشان می‌دهد.

چهارمین شماره مجموعه «در قاب یک سند» به معرفی فرمانی تاریخی از نادرشاه افشار اختصاص یافت؛ سندی متعلق به دوره افشاریه که افزون بر موضوع واگذاری زمین زراعتی به ایل افشار، از منظر سجع مهر، ساختار قدرت و سیاست حکمرانی نادرشاه دارای نکات قابل توجهی است.

سومین شماره «در قاب یک سند» با معرفی فرمانی از نادرشاه، گوشه‌ای از سیاست او در اداره ایلات و تثبیت اقتدار مرکزی را روایت می‌کند.

دومین شماره مجموعه «در قاب یک سند» به معرفی فرمانی تاریخی از شاهرخ شاه افشار اختصاص یافت؛ سندی متعلق به دوره افشاریه که در آرشیو ملی ایران نگهداری می‌شود.

نخستین شماره مجموعه «در قاب یک سند» به معرفی فرمانی منحصربه‌فرد از نادرشاه افشار اختصاص یافت؛ سندی متعلق به دوره افشاریه که از کهن‌ترین اسناد موجود در آرشیو ملی ایران به شمار می‌رود.