از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
پربازدید ها
 
Enter Title

كتاب تاريخ شفاهي در ايران، تاليف ابوالفضل حسن آبادي، كوششي بديع و اولين گام در شكل انتشار كتاب براي گسترش مباحث مربوط به تاريخ شفاهي در ايران است. نويسنده هدف خود را از تاليف كتاب «بررسي وضعيت موجود مراكز تاريخ شفاهي در ايران از لحاظ امكانات، نيرو و روش‌هاي كاري» مي داند «تا با استفاده از نتايج آن ضمن آگاهي از كاركرد اين مراكز در زمينه‌هاي مختلف از تجربيات آنان نسبت به واحد تاريخ شفاهي مديريت اسناد و مطبوعات سازمان كتابخانه‌ها، موزه ها و مراكز اسناد آستان قدس رضوي استفاده گردد. به علاوه با استانداردهاي جهاني و منابع جديد در تاريخ شفاهي كاستي‌هاي موجود در كاركرد مراكز، مشخص و مورد بررسي قرار گيرد...». نويسنده «درمجموع هدف نهايي از اين بررسي‌ها [را] ارائة راه حل مفيد به منظور ارتقاي رشد تاريخ شفاهي در ايران به خصوص در مشهد و تهيه و تدوين اولين منابع تاريخ شفاهي در ايران...» مي داند.
مولف در يك تقسيم بندي كلي در مقدمه، مباحث كتاب را در 2 قسمت مجزاي: شرح كلياتي در مورد طرح تاريخ شفاهي در ايران و نكات اساسي مطرح شده در پژوهش (به همراه استنتاجات اوليه از آن و ارائه راهكارها و راهبردهاي كاري به همراه فرم هاي مورد نظر بر اساس يافته‌هاي پژوهش و بررسي منابع و كتب خارجي)، طبقه بندي كرده است.
در مجموع كتاب شامل پنج فصل است. فصل اول در قالب دو مبحث «درآمدي بر پژوهش» و «كليات» به بررسي وضعيت تاريخ شفاهي ايران و مشكلات پيش روي آنها مي‌پردازد.
حسن آبادي در اين فصل، به طرح سؤالات محوري و مراحل و قسمت‌هاي تحقيق مي‌پردازد و برخي از مراكز فعال در زمينة تاريخ شفاهي داخل و خارج كشور از جمله بخش هاي تاريخ شفاهي آستان قدس رضوي، مركز اسناد انقلاب اسلامي، موسسة مطالعات تاريخ معاصر ايران، دفتر ادبيات انقلاب اسلامي را در داخل كشور و انستيتو تاريخ شفاهي دانشگاه بايلر، و بخش تاريخ شفاهي در دانشگاه هاي اينديانا، اوكلاهما و آرشيو تاريخ شفاهي ايست ميدلند را به صورت موجز و مختصر معرفي مي‌كند.
در فصل دوم با عنوان «مروري بر پيشينة تاريخ شفاهي در ايران و جهان» مباحثي چون تاريخ شفاهي چيست؟ تئوريهاي تاريخ شفاهي و پيشينة تاريخ شفاهي در جهان و ايران مورد بحث و بررسي قرار گرفته است.
فصل سوم كتاب به «يافته‌هاي پژوهش» بر اساس نتايج و بررسي پرسشنامه از مراكز داخل و خارج كشور اختصاص دارد و شامل مراحل قبل از مصاحبه، در جريان مصاحبه، بعد از مصاحبه، نگهداري مواد تاريخ شفاهي، خدمات و انتشارات تاريخ شفاهي و تجهيزات با استفاده از جدول هاي آماري‌ است.
مولف در ادامة مباحث به مقايسة مراكز تاريخ شفاهي در ايران و جهان پرداخته و تلاش كرده تا با بررسي نقاط مشترك بين اين مراكز، نقاط ضعف و قوت هر يك از آنها را نمايان سازد.
فصل چهارم به بيان موانع موجود تاريخ شفاهي در ايران اختصاص دارد و در اين فصل همچنين نقص‌ها و كاستي‌هاي مراكز تاريخ شفاهي ايران مورد بررسي قرار گرفته است.
مولف در فصل پنجم به بيان راهكارها و راهبرد‌ها پرداخته و با توجه به مسائل و مشكلات، راهكارهاي تئوري و عملي پيشنهادي خود را در مراحل مختلف مصاحبه ارائه كرده است.
در قسمت پيوست‌ها، پرسشنامة بررسي مراكز تاريخ شفاهي در ايران، پرسشنامة بررسي مراكز تاريخ شفاهي در خارج كشور (به زبان انگليسي) و برخي فرم‌ها، دستورالعمل‌ها و كاربرگه‌هايي كه در آرشيوها و مراكز تاريخ شفاهي داخل و خارج كشوراستفاده دارد، ارائه گرديده است.
حسن آبادي در بخش ضمائم، مبحث مهم و ارزشمند «استانداردهاي تاريخ شفاهي» را افزوده و به معرفي برخي انجمن‌ها و دانشگاه‌هاي خارج كشور كه در زمينة تاريخ شفاهي فعاليت دارند، پرداخته است.
كتاب «تاريخ شفاهي در ايران» تاليف ابوالفضل حسن آبادي را انتشارات سازمان كتابخانه‌ها، موزه‌ها و مركز اسناد آستان قدس رضوي در 200 صفحه در سال 1385 به چاپ رسانده است.